Lesestader i hagen

Eg er stadig på jakt etter nye stader å lese på, og i kveld vart det ein aldri so liten tur ut i hagen for å sjå om det var mogleg å finne nokre nye stader kor ein kunne nyte ein god bok. Sidan det kom til å bli ei noko oppstykka lesestund, var det Edgar Allan Poe sine samla verk som vart med på rundturen, slik at eg i alle fall kunne lese ferdig ein tekst eller tre på kvar plass.

1.

Fyrste stopp var under eit av dei små epletrea som har greiner som strekkjer seg utover den som måtte finne på å leggje seg der.

Lesestader i hagen (1)

I kveldssola var det best å leggje seg på magen, slik at sollyset ikkje blenda ein. Det gjekk lett å finne roen i havet av engkarse, og ein var dessutan relativt godt skjulte for folk og bilar som gjekk forbi på vegen.

Lesestader i hagen (2)

Og brått vart ein merksame på alle seksbeinte som kraup og fauk rundt ein – bonus for ein insektsentusiast! Dette er ei tege av noko slag.

Lesestader i hagen (3)

Mose og uslege gras gjorde det ekstra mjukt å liggje, og det vart dessutan eit tydeleg avtrykk der ein lesande låg ei stund.

Lesestader i hagen (4)

2.

Vatnet gjekk i dag eit lite stykke opp over den nedste hella i trappa. Med andre ord var vasstanden i perfekt høgd til å sitje med fotblada under vatn og med ei bok på fanget. Men det var ikkje råd å sitje slik so alt for lengje, berre slik ein fekk lese ferdig eit kort dikt, for ein tok raskt til å miste kjensla i føtene.

Lesestader i hagen (5)

3.

Den siste staden eg prøvde ut var morelltreet. Heilt sidan treet tok til å bløme, har eg hatt lyst til å setje meg opp mellom dei velduftande blomane og lese fabellitteratur, skrøner eller lyrikk. Med stor optimisme klatra eg opp til den vante utkikksposten min og knipsa dette biletet:

Lesestader i hagen (6)

Men sjølv om eg aller helst ville sitje høgt oppe mellom blomane, laut eg ta til takke med dei nedste greinene dersom eg ville sitje nokonlunde behageleg i kjole og berre bein. Med spegelreflekskameraet på slep vart det dessutan litt ekstra tungvint, og neste gong tek eg nok med meg ein bok som har mindre enn 1026 sider.

Lesestader i hagen (7)

Trass i dagens utfordringar, er dette langt frå siste gong eg set meg opp i morelltreet ei ledig stund!

Advertisements

Årets tulipanar

Tulipanar 18 (4)

Tulipanane som vart planta i haust, i det som etter gamalt var farmor sitt tulipanbed, står no på sitt finaste. Dei rosa og kvite blomane gjer det ekstra triveleg å kome heim etter jobb, og so gjer dei utsikta frå kjøkenglaset endå litt finare.

Tulipanar 18 (5)

Den kvite sorten er «Inzell» og har den perfekte tulipanforma.

Tulipanar 18 (1)

Den mørkaste av dei rosa tulipanane er «Jumbo Pink», og kronblada går frå å vere mørke nederst og i midten til å bli sjrmerande bleikrosa i kanten.

Tulipanar 18 (2)

Biletet i katalogen der eg kjøpte tulipanlaukane, framstilte «Affaire» som «Pink Jumbo» sin rake motsetnad med mørke ytterkantar og kvitt mot midten. I realiteten vart det ein svakt melert lyserosa, og det passa heldigvis godt inn saman med dei andre.

Tulipanar 18 (3)

 

Å oppsøkje einsemda

Støylen i mai (26)Forsommaren kom som ein eksplosjon i år, og det varme, solrike vêret førte til akutt støylslengt. Heldigvis låg alt til rette for ein overnattingstur i selet. Det vart tjuefire timar fylde med overveldande mengder kvitveis, fuglesong, sol gjennom vatn og greiner – og ein solid dose roleg, styrkande einsemd.

Støylen i mai (13)Støylen i mai (1)Støylen i mai (14)Støylen i mai (18)Støylen i mai (19)Støylen i mai (20)Støylen i mai (22)Støylen i mai (21)Støylen i mai (24)Støylen i mai (23)

Askespire

Isen er i ferd med å fare på Skilbreivatnet, og då er det ekstra lettleg å ta seg ein tur opp dit for å sjå at våren får stadig sterkare tak på landskapet. Medan eg stod der i strandkanten, høvde det seg slik at eg bøygde blikket ned mot føtene mine. Der fann augo mine ein irrgrøn flekk – frøblada på ei spire! Ved sidan av låg ein tom frøkapsel frå ei ask.

I grå grus hadde frøet slege rot etter å ha blitt bløytt opp av regn, smeltande snø og anna vatn. Til sommaren, når vatnet veks, vil akkurat denne staden vere omringa og dekka av innsjøen. Difor flytte eg varsamt småsteinane og sanden rundt den skjøre stengelen vekk og tok det spirande asketreet med meg heim.

AskespireAskespire2

Fiskekikking

Vatnet har vakna til liv etter ein uvanleg lang vinterdvale. Stokkender, silender og fiskemåsar er i ferd med å finne reirstader langs land, og ringane etter det fyrste fiskevaket er observert. I dag tidleg sende ein dykkande oter opp bobler som dansa i overflata. Det siste som manglar før sommaren er komen, er at småfiskane vi lokalt kallar pinnjesylar viser seg på grunna.

Pinnesylar (2)Pinnesylar (3)Pinnesylar (1)

Farfarfrakk

Farfarfrakk (3)

Dei nye pallekarmane skulle beisast, og det var akkurat litt for kjølig til ikkje å ha tjukkegensar på. Men tjukkegensaren var jo alt for fin til å søle beis på, og ingen av arbeidsskjortene gjekk att med tjukkegensar under. Heldigvis hang farfar sin gamle frakk i kjellaren. Det var den frakken han hadde på seg på jobb då han var bussjåfør.  Frakken er litt revna i saumane og har umake knappar, men eg må seie eg følte meg skikkeleg flott i den!

Farfarfrakk (1)

Som ein bonus, låg der framleis ei rekning med farfar sin signatur i høgre frakkelomme. Den 18. januar 1991, dagen før storesystra mi vart fødd, betalte han for partering av ein gris. Mest truleg ein av dei to grisene storebror min hugsar frå då han var liten. Farmor og farfar brukte å fore opp to griser: ein som dei hadde sjølve og ein som dei selde for å betale for foret til dyra. Praktisk!

Farfarfrakk (2)

Krokusbløming!

Den siste veka har eg gått minst to hagerunder for dag, for å følgje med på og heie fram dei nølande krokusane. Dei stolar visst ikkje heilt på at vinteren verkeleg har sluppe taket – men i går og i dag har sola skine so fint at ho har lokka dei ut i bløming. Endeleg! Krokusane vi planta i fjor er noko ujamne, medan dei som er ein sesong eldre har litt meir erfaring og blømer både jamnare og meir sjølvsikkert.

Av dei nye krokuslaukane, er det «Cream Beauty» som skin klårast med bleikgule kronblad med ei smørgul innside.

Krokusbløming (2)krokusbløming (4)

Under presterosebusken vart det planta tre sorter, men det er berre to som har kome i bløming enno. «Tommasinianus «Ruby Giant» er so vidt komen fram, men på «Blue bird» er det berre lauvverket som er framme.

Krokusbløming (3)

Hausten 2016 planta vi fire krokustypar i eine plenen, og alle kom att denne våren. «Vanguard» var den fyrste som spratt ut, sjølv om han var noko bleik i ettermiddagsskuggen.

krokusbløming (5)

«Gypsy Girl» og «Purpureus Grandiflorus», på den andre sida, er som små juvelar mellom visna lauv og spirande grasstrå.

Krokusbløming (1)

Og elles er det fleire «Vanguard» på veg, saman med nokre «Jeanne d’Arc» som er so reinkvite at det nesten er stridt å sjå på.

krokusbløming (6)