Naturhage

Ein kan fundere og eksperimentere til ein blir blå og likevel ikkje heilt finne utav kva plantar som skal kor i hagen. Ein lurer på kva blome som passar attåt den busken, ein lurer på om den nye rosebusken skal vere raud eller rosa, ein lurer på om grønsakene står i rett jord, ein lurer på kva laukblomar som er avblomstra innan ein må slå plenen, ein lurer på kor mange plometre det er plass til mellom to bærbusker.

Og so fer ein på ein tur langs fjorden og ser den aller vakraste hageplanleggjinga, der det ikkje ligg ein einaste overtenkt tanke bak.

 

 

Advertisements

Stort og smått

Å gå ute i terrenget er ei balanseøving. Ikkje berre for musklar og ledd som skal halde deg oppreist, men òg for blikk og tanke. Hugs å sjå opp og sjå deg rundt, ta inn fjella som krinsar deg og himmelen som kvelvar seg over deg og er i stadig endring. Pass på å feste auga til ubetydelege grasstrå, lat deg distrahere av den mest umerkelege rørsla i vasskorpa. Gå i di eiga verd og vit at du deler ho med eit mylder av andre.

Små kryp i stort landskap (1)Små kryp i stort landskap (2)Små kryp i stort landskap (3)Små kryp i stort landskap (4)Små kryp i stort landskap (6)Små kryp i stort landskap (5)Små kryp i stort landskap (7)Små kryp i stort landskap (8)

Katt i vindaugskarmen

I haust fekk familien seg katt. Sjølv om eg i høgste grad er hundemenneske, so tok det ikkje lang tid før denne kjetta hadde sjarmert meg storleg. Det gjorde ho eigentleg allereie då eg fekk ho i armane for fyrste gong, og ho berre let seg halde utan å vere verken redd eller stressa. Til dagen bur ho heime på garden, men for litt sidan tok ho turen nedom i Birkelandshuset for å bli passa medan opphavet var på langtur.

Katt i vindaugskarmen (2)

Vindaugskarmen vart raskt ein favorittplass å leggje seg. Men karmen var ikkje brei nok for både katt og stein, og det var berre so vidt eg fekk redda dei elveslipte steinane frå å dette i golvet.

Katt i vindaugskarmen (1)

Altanen var heller ikkje so verst, og i ein aldri so liten augneblink var den engelske klassikaren The Trumpet Major av ei viss interesse.

Katt i vindaugskarmen (3)

Men det aller beste var å liggje i ein krok og glippe med auga medan solstripene varma pelsen.

Støylsovernatting i mars

Dette året kom den fyrste overnattingsturen på støylen allereie i mars. Førre fredag pakka eg kofferten etter jobb, og i mørkret vart eg skyssa opp på støylen. Etter å ha sett frå seg bagasjen, stabla provianten i kjøkenskåpet og henta vatn i den vårstore elva, var det endeleg klart for å fyre i omnen. Der er elektrisitet i selet, og ein varmeomn sørgde for at det ikkje var alt for kaldt, men ingenting er som god, mjuk vedvarme.

IMG_9058IMG_9075

Når ein er åleine i selet, og spesielt når det er so tidleg på året at det tek tid å få varma opp soverommet, er sofaen akkurat passeleg som soveplass.

IMG_9067 (2)

Morgonen etter kunne ein vakne til lett regn på taket, men utover føremiddagen kom sola og openberra dei vakre vekstane ute på støylskvia: påskeliljer i knopp og ein gul sopp som kanskje er ein slags gelésopp.

IMG_9082IMG_9090

Men snart kom både regn og skodde og hagl. Då var det godt å sitje inne med høveleg lektyre, god utsikt og triveleg selskap i ein smal kveldsviklar som kvikna til og spankulerte i glaskarmen.

IMG_9096IMG_9100IMG_9109

Litt utpå dagen kunne ein lure på om naturen tok til å gå baklengs attende i vinteren, men det vart med nokre kortavarige snøbyger. Snøflaka forsvann dessutan so snart dei traff den framleis solvarme bakken.

IMG_9105IMG_9119

Litt sommarlengt

Akkurat no, når våren er i ferd med å trengje seg fram gjennom rognekvistane og regnet er litt varmare enn for nokre veker sidan, kjenner ein litt ekstra på lengten etter forsommar med nyslege gras, blømande frukttre og soldis i fjella. Ein minnest mild bris frå sør, lette vårjakker og spirande frø i krukker og bed. Ein håpar det snart blir den tida på året att.

Sjølv om nok kjem til å sakne den melankolske svanesongen og den tidvise morgonfrosten som berikar dagane no, so ser eg verkeleg fram til at lufta fyllest med surr frå humler og biller og sus frå grønt lauv i vinden.

Eplekroken + tjeld (1)Eplekroken + tjeld (2)Eplekroken + tjeld (2.5)Eplekroken + tjeld (2.7)Eplekroken + tjeld (3)

Fyrste mars

Fyrste mars på berr mark og i open skog, med utsikt over spegelblanke småvatn. Bleikt ettermiddagslys følgjer med over i tidleg kveld, for det er den vegen det går no. På morkne stokkar og ved hjorteråsa, der vegetasjonen tek overhand om sommaren, kan ein sjå detaljar som ei fin kjuke. Ein stad ligg dei blåskimrande restane etter at ein rev eller ein mår hadde tordivelgilde ein gong i fjor. Og myrane er som måla med Kittelsen sine strøk.

IMG_8936IMG_8942IMG_8949IMG_8960IMG_8967 (2)