Skoddevandring

I fleire dagar låg skodda over bygda. Somme stader var ho slørtynn med eitt og anna holrom som ein kunne sjå himmelen gjennom, medan andre stader var ho tjukk som graut. Og vi oppsøkte den tjukkaste skodda vi kunne finne. Alt blir annleis og forvridd og eldgamalt når du ser det heilt eller delvis i skodda.

To tre skilde seg ut som ein port i byrjinga av skogsvegen.

Skoddevandring i november (1)

Mellom nokre tuer kunne ein skimte fire krokrygga karar – eller var det berre ei einerbuske med sprikande stammar?

Skoddevandring i november (2)

Ved tjønna var det berre so vidt ein kunne skimte hi sida, og ein laut tillate seg å nesten innbille seg at nøkken kunne stige opp på land kvar augneblink.

Skoddevandring i november (3)

Eller kanskje hadde nøkken alt gjort seg om til ein kvit hest som kom travande bortover myra?

Skoddevandring i november (4)

Om ein trong noko å halde fast i, kunne ein ta tak i ei smukk bjørk som stod i vasskanten.

Skoddevandring i november (7)

Og ein kunne skode rundt seg og gløyme tida og alt som ligg bortanfor det ein ser.

Skoddevandring i november (5)

Utav den vesle furukledde haugen kunne det fort sprette opp eit følgje med haugfolk med ølkaggar og spekekjøtlår på slep.

Skoddevandring i november (6)

So var det opp att på vegen, slik at ein ikkje gjekk seg vekk i skodda og trolldomen.

Skoddevandring i november (8)Skoddevandring i november (9)

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s