Katt i vindaugskarmen

I haust fekk familien seg katt. Sjølv om eg i høgste grad er hundemenneske, so tok det ikkje lang tid før denne kjetta hadde sjarmert meg storleg. Det gjorde ho eigentleg allereie då eg fekk ho i armane for fyrste gong, og ho berre let seg halde utan å vere verken redd eller stressa. Til dagen bur ho heime på garden, men for litt sidan tok ho turen nedom i Birkelandshuset for å bli passa medan opphavet var på langtur.

Katt i vindaugskarmen (2)

Vindaugskarmen vart raskt ein favorittplass å leggje seg. Men karmen var ikkje brei nok for både katt og stein, og det var berre so vidt eg fekk redda dei elveslipte steinane frå å dette i golvet.

Katt i vindaugskarmen (1)

Altanen var heller ikkje so verst, og i ein aldri so liten augneblink var den engelske klassikaren The Trumpet Major av ei viss interesse.

Katt i vindaugskarmen (3)

Men det aller beste var å liggje i ein krok og glippe med auga medan solstripene varma pelsen.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s