Ein grøn mann

Då eg var på overnattingstur på støylen i mai, hadde eg teke med meg blyant, kniv, treskjerarjarn og ei fjøl. Etter å ha kome meg i gjenge i selet og drukke ein kopp med te og ete kvelds, sette eg meg ut på bislaget og tok til på det treskjeringsprosjektet eg hadde fundert på i over eit halvt år.

min grøne mann (1)

Der, akkopagnert av venleg fuglekvitter og fjernt fossebrus, fekk den grøne mannen form. Frå å vere nokre grove blyantstrekar, fekk han djupne og detaljar.

min grøne mann (2)

I løpet av denne stunda på støylen vart størsteparten av utformingsarbeidet unnagjort, men det var framleis nokre steg att før den grøne mannen var klar til å fargast og pakkast og hengjast opp. Ei kveldsstund i oktober fann eg dermed fram att treskjeringa og sette meg attved omnen i Birkelandsstova. Å skjere ned bakgrunnen er herleg tanketomt putlearbeid, sjølv om den lunefulle kvisten på venstre kant var særs motstridig. Men han gav etter til slutt!

min grøn mann2 (5)

Neste steg var å gjere det lyse trevirket mørkare. I sommarferien hadde eg kjøpt inn ein oljebeis i ein raudleg brun farge. I iveren etter å få den grøne mannen ferdig, gløymde eg å bruke hanskar, men då har ein liksom noko å vise til. Hender er finast når dei fortel om noko slags arbeid, tykkjer eg!

min grøn mann2 (4)

Då beisen var tørka, var det berre å pakke han inn slik at mottakaren kunne få pakke han opp når tida var inne.

min grøne mann ferdig (1)min grøne mann ferdig (2)

For andre innlegg som inkluderer grøne menn , sjå her og her.

Lønnetrestokkar

Lønnestokkar (3)Lønnestokkar (1)Lønnestokkar (2)

I sommar laut vi felle ned eit av tuntrea på garden der eg vaks opp. So lenge eg kan hugse, har lønnetreet stått på hjørnet av lada, men no var ho blitt so høg at det kunne gjere skade på bygget. Då får det ikkje hjelpe alt kor vakre lauva er om hausten.

Lønna hadde tre hovudstammar og fleirfaldige store greiner. Det var retteleg eit puslespel å sage rett grein til rett tid (so det tok far min seg av), og vi laut feste og drage i tau for å kontrollere fallretningane so mykje som mogleg. Heile familien hjalp til med felling og kvisting, kapping og bering.

Kvistane køyrde vi til bålplassen, medan stokkane står på rekke og rad langs lademuren. Noko av det skal kappast til ved, men der er òg nokre emne som eg har sett meg ut til å lage eitt og anna av. No må berre trevirket tørke opp litt.

#syhelgihyen

Regntunge helger blir langt frå kjedelege når ein har ein tiltaksam granne på hi sida av vegen som inviterer til sosial samankomst i garasjen. Førre helg var Smed-garasjen fyld med trivelege damer, fargerike stoff og symaskindur som ikkje klarte å overdøyve søgen som gjekk rundt langbordet.

#syhelgihyen (1)#syhelgihyen (2)

I tillegg til å stille med rom og straum, diska grannen opp med lokaloppdretta regnbogeaure og salat, og fleire av syhelgdeltakarane hadde teke med seg noko å smake på. Eit gildt gilde, vart det!

#syhelgihyen (3)

Når ein er i godt lag og kan sy saumar og prate og ete god mat, treng ein eigentleg ikkje noko meir. Men det gjer jo ikkje noko at verten hadde pynta opp bilmekanikargarasjen med lyslekkjer og stoffgirlanderar.

#syhelgihyen (7)#syhelgihyen (5)

Og til mørkare det vart utanfor, dess lysare vart det inne. Det var nok mange som lurte på kva som gjekk føre seg desse kveldane, og dei skulle berre visst!

#syhelgihyen (6)

Morgonfugl

RaudstrupeI går tidleg, då eg var på veg ut døra for å gå på jobb, kom denne unge raudstrupen inn på bislaget. Han såg ikkje ut til heilt å skjøne dette med gjennomsiktige vindauge, so han prøvde utan hell å kome seg ut i eine hjørnet av bislaget. Han verka for å vere av den meir avslappa typen, slik at eg fekk tak i han utan noko form for stressande lyder og rørsler. Heldigvis bar han ikkje preg av verken brot eller hjernerysting, so han fauk lett av garde når han berre vart synt fram til inngangen.

Rosegelé

Prestegardsrosene kom uvanleg tidleg denne sommaren, og aldri har dei vore so frodige. Dette laut ein vel kunne nytte på nokon måte? Etter litt leiting i bokhyller fann ein boka Ut på bærtur, og der fanst det ei oppskrift på rosegelé!

For ordens skuld, so er biletet under frå i fjor sommar og illustrerer korleis dei kvite rosene vanlegvis ser ut – i år var eg so oppteken med å nyte synet av dei med det blotte auget at eg heilt gløymde å forevige synet av dei.

Forunderleg hagevandring (2)

Og denne tjukke sommarfugllarven fekk sjølvsagt vere att på busken.

Rosegelé (1)

I eit forsøk på å få litt farge i miksen (oppskrifta sa eigentleg at det skulle vere raude roseblad), tok eg med kronblada frå den siste halvfalma blomen på «Sophia Rennaissance»-busken. (Men for å få noko særleg farge laut eg til slutt ty til nokre dropar konditorfarge).

RosegeleRosegelé

Alle syltetøysglasa var fulle av rabarbra- og jordbærsylte, men etter ei lita jakt etter høvelege kuks, fann eg farmor sine gamle mokkakoppar.

Rosegelé (4)

Eg visste ikkje kor mykje gelé det kom til å bli, men av og til har ein flaks. Det vart akkurat nok til å fylle kvar av dei seks mokkakoppane!

Rosegelé (5)Rosegelé (6)

Eg hadde håpa på at geléen skulle kunne maulast som dessert, men smaken var litt for kraftig til det. Men den smakte ypparleg saman med salte kjeks og Port Salut-ost.

Kalas på støylen

I ei lita bygd er det ikkje alltid ein har jamaldringar i grenda, og endå sjeldnare er det at der er fødde tre menneske det same året. Men for 25 år sidan kom det tre hopsarar til verda. Det brukte vi som påskot til å lage til 75-års-kalas på støylen.

kalas (8)kalas (9)

Dekoren var ei blanding av tropisk festival, barnegebursdag og støylspynt. Sjeldan har Hopssøylen vore so fargerik! Og det er ei stund sidan sist der var so mykje mat og kaker og snop.

kalas (2)kalas (10)

Vi kunne ikkje vore heldigare med dagen og vêret, og det er so fint når ein får full utteljing på all planleggjing og tilretteleggjing!

kalaset

God søg gjorde aktivisering unødvendig, men dei fleste vart med då vi likevel sette i gong med setje-hale-på-grisen. Ingen traff, men alle lo. Og som seg hør og bør, vart det premie (i form av ein sjokolade) til dei tre som var nærmast.

kalas (4)

Sidan festen vart halden på støylen, var det sjølvsagt ikkje aktuelt å forlate åstaden utan å skrive seg i støylsbøkene som var lagde fram. Det blir moro å sjå attende på gjestelista når vi fyller 50!

kalas (7)

Ferske råvarer

Ferske råvarer (1)

Rabarbra, jordbær og grønkål. Fyrstnemnde er kjøpt i butikken (sidan opphavet hadde allereie brukt dei frå eigen hage), dei raude juvelane er kjøpt direkte frå bærbonden og sistnemnde er frå eigen hage. Og alt er ferskt. Og når ein får tak i so flotte råvarer, er det ekstra kjekt å kunne forelde dei på ulike måtar.

Mor mi var ikkje tung å be då eg spurde om ho kunne lære meg å lage sylte (for det har eg faktisk aldri gjort før!), og snart hadde vi fått både rabarbraen og jordbæra på glas. Det høyrer òg til soga at vi to dagar seinare tok turen til Sandane og kjøpte med oss ei heil kasse med bær. No står det til saman nitten glas med jordbærsylte i kjellaren.

Ferske råvarer (3)

Grønkålen vart til paifyll, saman med fetaost, flesk og egg. Og to supertips frå opphavet er å bruke eit par grønkålblad i pølsegrateng og i blomkålsuppe. Det passar veldig godt saman med dei andre smakane.

Ferske råvarer (4)

Jonsokaftan

Grunna ekstremt kraftig regnvêr, laut ein i fjor avlyse den årvisse jonsokfeiringa i krinsen. Berre briselden vart kveikt, og det var best å sjå på den frå ein bil eller eit hus. I år kom ikkje regnet nærare enn at det tidvis draup nokre dropar på andletet, og for det meste heldt regnet seg i høgda og vart til stemningsfull regndis.

I fjærekanten stod stabelen med pallar og anna trevirke og bar lovnad om god varme når det lei på.

Jonsok18 (1)

Men før den tid, var det inntog av jonsokbrurefølgjet. For fyrste gong kom brurefølgjer med hest og kjerre, og det var retteleg staseleg. Då mange av dei minste gutane var reiste på leir denne helga, var det to brurer: ei med krone og ei med slør. Elles var der prinsesser, troll, superheltar, ein spellemann og ein NASA-astronaut.

Jonsok18 (2)

Etter programmet som bestod av allsong, solosong, instrumentspel og opplesing av eventyr, var det fritt fram til å ta del i ulike aktivitetar. Stylter, fotball, grilling, natursti – og sjølvsagt sekkelaup. Underteikna heldt seg på sidelinja på sistnemnde aktivitet, men vart reint imponert over innsatsviljen til dei som tredde på seg striesekkane. Særleg han i midten.

Jonsok18 (4)

Og medan alt dette føregjekk, flamma briselden i ekte Astrup-stil. Ei skikkeleg solid jonsokfeiring, med andre ord!

Jonsok18 (3)

Rognedurr

Rognen har framleis sevje under borken, slik at det går an å lage instrument med kvistane. For dei som har tolmodet og teknikken, er rognefløyter ein fin ting å lage, men den enklare durren er heller ikkje å forakte.

Rognedurr (2)

Durren er laga av borken frå ein tynn rognekvist, skild frå trevirket med nokre snitt og litt banking. So lagar ein eit lite munnstykke, legg den på tunga og bles til. Kvar durr gjev frå seg éin tone, men om ein lagar fleire kan ein lage melodiar. Eller so kan ein blåse i fleire samstundes slik at ein får ein heil akkord – eller i alle fall noko som liknar.

Rognedurr (1)

Lesestader i hagen

Eg er stadig på jakt etter nye stader å lese på, og i kveld vart det ein aldri so liten tur ut i hagen for å sjå om det var mogleg å finne nokre nye stader kor ein kunne nyte ein god bok. Sidan det kom til å bli ei noko oppstykka lesestund, var det Edgar Allan Poe sine samla verk som vart med på rundturen, slik at eg i alle fall kunne lese ferdig ein tekst eller tre på kvar plass.

1.

Fyrste stopp var under eit av dei små epletrea som har greiner som strekkjer seg utover den som måtte finne på å leggje seg der.

Lesestader i hagen (1)

I kveldssola var det best å leggje seg på magen, slik at sollyset ikkje blenda ein. Det gjekk lett å finne roen i havet av engkarse, og ein var dessutan relativt godt skjulte for folk og bilar som gjekk forbi på vegen.

Lesestader i hagen (2)

Og brått vart ein merksame på alle seksbeinte som kraup og fauk rundt ein – bonus for ein insektsentusiast! Dette er ei tege av noko slag.

Lesestader i hagen (3)

Mose og uslege gras gjorde det ekstra mjukt å liggje, og det vart dessutan eit tydeleg avtrykk der ein lesande låg ei stund.

Lesestader i hagen (4)

2.

Vatnet gjekk i dag eit lite stykke opp over den nedste hella i trappa. Med andre ord var vasstanden i perfekt høgd til å sitje med fotblada under vatn og med ei bok på fanget. Men det var ikkje råd å sitje slik so alt for lengje, berre slik ein fekk lese ferdig eit kort dikt, for ein tok raskt til å miste kjensla i føtene.

Lesestader i hagen (5)

3.

Den siste staden eg prøvde ut var morelltreet. Heilt sidan treet tok til å bløme, har eg hatt lyst til å setje meg opp mellom dei velduftande blomane og lese fabellitteratur, skrøner eller lyrikk. Med stor optimisme klatra eg opp til den vante utkikksposten min og knipsa dette biletet:

Lesestader i hagen (6)

Men sjølv om eg aller helst ville sitje høgt oppe mellom blomane, laut eg ta til takke med dei nedste greinene dersom eg ville sitje nokonlunde behageleg i kjole og berre bein. Med spegelreflekskameraet på slep vart det dessutan litt ekstra tungvint, og neste gong tek eg nok med meg ein bok som har mindre enn 1026 sider.

Lesestader i hagen (7)

Trass i dagens utfordringar, er dette langt frå siste gong eg set meg opp i morelltreet ei ledig stund!